Je bedrijf loopt goed. Misschien zelfs heel goed.

Je hebt er waarschijnlijk ook behoorlijk wat voor gedaan om hier te komen.

Lange dagen gemaakt en risico's genomen. Problemen opgelost waarvan je soms dacht: hoe krijg ik dit nou weer voor elkaar? Mensen aangenomen. Afscheid genomen van mensen.

Goede beslissingen genomen, en ongetwijfeld ook een paar waarvan je achteraf dacht dat het misschien toch niet zo'n briljant idee was.

Welkom bij ondernemen.

Maar goed... Je bent er gekomen, en daar mag je best trots op zijn.

Alleen merk je misschien ook dat er iets is veranderd.

Je staat eigenlijk altijd AAN

Niet letterlijk natuurlijk, want je slaapt nog, alleen niet meer zo goed als vroeger.

Maar je hoofd stopt niet echt meer. Er is altijd wel iets.

Een klant. Een medewerker. Een betaling. Een probleem. Een kans waar je iets mee moet.

Of iemand die roept: “Heb je heel even?” En heel even blijkt dan toch weer drie kwartier te zijn.

Uiteindelijk komt er nogal veel bij jou terecht. Logisch, want jij bent tenslotte de ondernemer.

Maar ergens is verantwoordelijk zijn veranderd in je overal verantwoordelijk voor voelen.

En dat is nogal een verschil.

Het vervelende is dat je er ook heel goed in bent

Problemen oplossen, en snel beslissen. Hard werken en doorgaan als het tegenzit.

Zorgen dat een klant tevreden blijft. Ingrijpen als iemand anders er een zooitje van maakt.

Dat zijn waarschijnlijk precies de eigenschappen waarmee je je bedrijf hebt opgebouwd.

Alleen kunnen diezelfde eigenschappen op een gegeven moment ook behoorlijk irritant worden.

Hard werken wordt altijd maar doorgaan. Verantwoordelijkheid nemen wordt alles zelf oplossen.

Kwaliteit bewaken wordt overal bovenop zitten. Ambitie wordt nooit helemaal tevreden zijn.

En voordat je het weet ben je eigenaar van een mooi bedrijf geworden, maar met een baan waar niemand anders voor zou tekenen.

Maar het gaat toch goed?

Ja, waarschijnlijk wel. En dat maakt het juist zo makkelijk om gewoon door te gaan.

Je bent niet ingestort en je ligt niet huilend onder je bureau.

Je bedrijf staat ook niet op omvallen.

Misschien sport je gewoon een paar keer per week.

Ga je lekker uit eten.

Heb je een mooi huis.

Ga je meerdere keren per jaar op vakantie.

Niets aan de hand dus.

Behalve dat je op vakantie de eerste dagen nog steeds met je bedrijf bezig bent.

Dat je tijdens het eten even kijkt wie er appt.

Dat je soms thuis binnenkomt terwijl je hoofd eigenlijk nog op kantoor zit.

Dat je sneller geïrriteerd bent dan je zou willen.

En dat er 's avonds op de bank ineens weer iets door je hoofd schiet waarvan je denkt:

Cut, dat moet ik morgen ook nog regelen.

Dus...

Misschien gaat het zakelijk prima.

Maar betekent dat automatisch dat de manier waarop je nu onderneemt ook prima is?

Later wordt het rustiger

Dat is een mooie hé.

Als die ene medewerker er eenmaal is.

Als dit project klaar is.

Als we die omzet hebben.

Als het team zelfstandiger wordt.

Als die grote klant binnen is.

Als...

Dan wordt het rustiger. Alleen heb je inmiddels misschien ontdekt dat er daarna gewoon weer iets nieuws komt. Want een groter bedrijf zorgt gek genoeg meestal niet automatisch voor minder gedoe. Meer omzet kan ook meer klanten betekenen. Meer medewerkers betekent meestal niet dat er nooit meer iemand met een probleem bij je binnenloopt.

En groeien terwijl jij overal tussen blijft zitten? Dan groeit vooral de hoeveelheid dingen waar jij tussen zit. Best logisch eigenlijk.

Misschien ben je helemaal niet klaar met ondernemen

Misschien ben je gewoon een beetje klaar met de manier waarop je het doet.

Dat is iets anders, want je wilt misschien nog steeds groeien.

Meer omzet.

Een sterker bedrijf.

Goede mensen om je heen.

Nieuwe dingen bouwen.

Prima.

Ik ben sowieso nooit zo goed geweest in het idee dat ambitie ineens iets vies is.

Je hoeft ook niet iedere middag om 15.00 uur in het bos te wandelen om te bewijzen dat je in balans bent. Soms moet er gewoon gewerkt worden.

Maar er zit nogal wat ruimte tussen hard werken als dat nodig is en jezelf iedere dag opjagen alsof je bedrijf morgenochtend verdwijnt als jij even niet oplet.

En thuis loopt het leven ook gewoon door

Daar zitten namelijk ook nog mensen. Je partner, misschien je kinderen, en met een beetje mazzel ook nog wat vrienden. Mensen die helemaal niet vragen of de omzet deze maand 12% hoger is.

Die willen vooral jou. En ja, dat klinkt lekker sentimenteel.

Maar ondertussen kennen genoeg ondernemers het gevoel dat ze fysiek ergens aanwezig zijn en in hun hoofd gewoon nog aan het werk zijn.

Ik moet ook nog even dit.

Morgen moet ik dat niet vergeten.

Waarom heeft hij daar nog niet op gereageerd?

Telefoon erbij.

Even kijken.

En weg ben je weer.

Niet naar kantoor.

Maar wel in je hoofd.

Je bedrijf is onderdeel van je leven

Niet andersom. Dat is voor mij eigenlijk waar het om gaat.

Je mag veel willen.

Je mag geld verdienen.

Je mag een fantastisch bedrijf bouwen.

En je mag daar af en toe verschrikkelijk hard voor werken.

Maar als je bedrijf steeds succesvoller wordt en jij er steeds minder van geniet...

dan zou ik toch een keer naar de definitie van succes kijken. Want wat heb je uiteindelijk aan een bedrijf dat vrijheid zou moeten geven, als jij degene bent die er het minst vrij van wordt?

Dus...

Misschien hoef je niet minder ambitieus te worden.

Misschien hoef je ook helemaal niet minder te werken.

Maar misschien is het wel tijd om te stoppen met knokken voor iets wat je al lang hebt bewezen dat je kunt. En te gaan ontdekken hoe ondernemen er ook uit kan zien.

Met ambitie.

Met verantwoordelijkheid.

Met groei.

Maar ook met rust.

Van Knokken naar Ondernemen in Rust.