Van Knokken naar Geluk

In die tijd heb ik veel goed gedaan, en gelukkig ook genoeg verkeerd.

Want eerlijk is eerlijk...

Ik heb jarenlang gedacht dat hard werken ongeveer hetzelfde was als goed ondernemen.

Dat verantwoordelijkheid nemen betekende dat ik vooral veel zelf moest oplossen.

Dat doorgaan een kracht was, en dat als ik maar bleef knokken, het uiteindelijk vanzelf rustiger zou worden. Nou, dat laatste bleek dus niet helemaal te kloppen.

Ik ben keihard op mijn bek gegaan

Niet figuurlijk een beetje, gewoon echt.

Veel te lang doorgaan. Te weinig luisteren. Signalen negeren.

Denken dat het allemaal wel kon. Totdat het niet meer kon, en dat was niet leuk.

Maar achteraf heeft het me wel iets geleerd wat ik nooit uit een boek had gehaald.

Dat succes weinig waard is als jijzelf eraan onderdoor gaat.

Dat je bedrijf onderdeel is van je leven en niet andersom.

En dat geluk niet iets is wat je ooit bereikt als de omzet hoog genoeg is, het team goed genoeg draait of je eindelijk alles op orde hebt. Want er komt altijd weer wat bij.

Welkom bij ondernemen.

Mijn kijk op succes is behoorlijk veranderd

Ik hou nog steeds van ondernemen. Van groei en van doelen halen.

Van iets bouwen wat eerst nog niet bestond. En ja, ik vind geld verdienen ook gewoon leuk.

Daar hoeven we niet moeilijk over te doen.

Maar ik geloof niet meer dat succes ten koste moet gaan van jezelf.

Of van je relatie, je gezondheid, je vrijheid, je nachtrust of van de mensen om je heen.

Je mag veel willen en je mag ambitieus zijn, je mag keihard werken als dat nodig is.

Maar het hoeft niet voortdurend vanuit druk en dat verschil vind ik nogal belangrijk.

Waarom ik coach

Ik ben ooit begonnen met coaching omdat ik mensen wilde helpen.

Dat klinkt nu meteen weer lekker coacherig, maar het is wel waar. Alleen is mijn manier van helpen door de jaren heen veranderd. Vroeger gaf ik graag advies. Veel advies.

Ook ongevraagd trouwens, mijn Controlefreak vond dat heerlijk.

Tegenwoordig vind ik inzicht veel interessanter.

Want uiteindelijk heb je er weinig aan als ik vertel wat jij moet doen.

Het wordt pas waardevol als jij gaat zien waarom je steeds doet wat je doet.

Waarom je alles zelf blijft oplossen.

Waarom loslaten zo moeilijk is.

Waarom je jezelf steeds weer onder druk zet.

Of waarom je eigenlijk allang weet wat er moet gebeuren, maar het toch niet doet.

Daar begint voor mij coaching.

Ik kijk naar jou én naar je bedrijf

Want je kunt nog zo goed aan jezelf werken.

Als je bedrijf zo is ingericht dat alles via jou blijft lopen, blijf je druk.

En je kunt je processen perfect op orde hebben, maar als jij ondertussen overal bovenop blijft zitten, schiet het ook niet echt op. Dus kijk ik naar beide.

De mens en de onderneming.

Wat gebeurt er in jouw hoofd? Wat doe je vervolgens?

En wat heeft dat voor effect op je bedrijf, je team en je leven?

Daar zit vaak meer samenhang in dan ondernemers zelf denken.

Hoe ik coach

Ik kijk.

Ik luister.

Ik stel vragen.

En ik confronteer.

Niet om interessant te doen.

Niet omdat een coach per se lekker scherp moet zijn.

Maar omdat je weinig hebt aan iemand die alleen maar vriendelijk zit te knikken terwijl jij precies hetzelfde blijft doen. Ik coach zonder oordeel. Dat betekent niet dat ik alles goed vind.

Er zit alleen een verschil tussen iemand veroordelen en eerlijk benoemen wat je ziet.

Dat laatste doe ik graag. Soms behoorlijk direct en daar moet je maar tegen kunnen.

Geen circus

Je hoeft bij mij niet te dansen of te zingen.

En ik ga je ook niet met opzwepende ademhalingsoefeningen in een staat van totale extase proberen te krijgen. Niets tegen mensen die daar blij van worden trouwens.

Alleen niet mijn ding. Ik hou meer van normaal doen.

Goed kijken. Eerlijk zijn, en doen wat nodig is.

Mijn coaching komt dan ook niet alleen uit boeken. Gelukkig maar.

Mijn ervaring als ondernemer, mijn fouten, mijn eigen patronen en alles waar ik zelf doorheen ben gegaan, neem ik mee in hoe ik werk. En ja...

Ik heb zelf ook nog steeds mijn saboteurs.

Nog steeds de Controlefreak saboteur die af en toe de kop op steekt. Ik ben dus niet iemand die alles heeft opgelost. Ik heb alleen wel geleerd om sneller te zien wat er gebeurt.

En er niet automatisch meer achteraan te rennen. Dat scheelt nogal.

Zelfs mijn ADHD zie ik inmiddels liever als superpower dan als probleem.

Waar het mij uiteindelijk om gaat

Gelukkig zijn dat is voor mij het grootste doel. Niet mijn omzet en zeker niet mijn status

Niet hoeveel mensen er voor je werken of hoeveel volgers je hebt.

Dat betekent niet dat die dingen er niet toe doen. Maar ze zijn niet het eindstation.

Je mag vanuit rust meer willen. Zonder dat meer nodig is om genoeg te zijn.

Dat is waar ik zelf steeds meer naar ben gaan leven.

En dat is ook waar ik ondernemers mee help.

Van Knokken naar Ondernemen in Rust.

Danny Dondorp
Compound Coaching